Wensend het nieuwe jaar in

Sabrina — Tue, 01 Jan 2008 20:37:35 +0000

Gelukkig 2008! Via alle denkbare communicatiemiddelen stroomt het naar me toe. Jarenlang heb ik vrolijk meegewenst, maar sinds ik er wat langer over nadenk, wil ik het alleen nog wensen als ik het uit de grond van mijn hart meen. Als ik een actieve bijdrage wil leveren aan het gelukkige jaar van die ander.

Wat koop je voor een nieuwjaarswens van mensen die vervolgens geen enkele moeite doen om te delen in het geluk van dit nieuwe jaar. Ik denk heel weinig. Toch raakt dit me, word woest van binnen als ik zo’n holle frase mijn hoofd ingeslingerd krijg via SMS of e-mail. Laat toch zitten man, bespaar je de moeite en laat mij met rust. Doe mij maar de wensen van degenen die ik in 2008 ook nog eens regelmatig spreek en met wie ik een band heb, die uit meer bestaat dan uit plichtmatige wensjes op de bekende dagen.

Bovenstaande verhaal heeft maar liefst twee keerzijdes:
1. Ik ben een slechte wenser. Het is me wonder boven wonder gelukt om een aantal kerstkaarten op de bus te doen. Een ander stapeltje heb ik weggelegd om later af te maken. Helaas is het nergens meer te vinden. Niet wensen terwijl je het wel wilt is ook niet alles.
2. Het zuurpruimgehalte van het verhaal verraadt mijn cynisme. Nadeel: geschreven in een opwelling komen het verhaal en de zender denk ik niet al te gezellig binnen bij de ontvanger van de boodschap. Voordeel: ik ben het kwijt. Dat lucht op!

En voor allen: de beste wensen voor het nieuwe jaar! Een heel gelukkig en gezond 2008.

En weer een nieuwe weblog

Sabrina — Tue, 01 Jan 2008 19:48:12 +0000

Eens in de zoveel tijd neem ik me voor om vol overgave te gaan schrijven.
Waarom schrijven? Enerzijds omdat ik me geroepen voel om zo nu en dan en over zeer afgebakende onderwerpen te willen roepen wat ik ervan vind. Anderzijds wil ik leren schrijven en beter worden dan ik ben en dat kan volgens mij alleen maar door het gewoon te doen.
Waarom eens in de zoveel tijd? Bovenstaande drang dient zich met vlagen aan en verwatert even snel weer als de waan van de dag bepaalt dat ik er geen tijd voor heb. Maar wie bepaalt wat ik doe: alleen de waan van de dag of ben ik er zelf ook nog bij? Ik ga ervan uit dat ik er deze keer in slaag discipline op te brengen om er wat moois van te maken.
Waarom zouden we dat geloven? Ik zeg: ‘Eerst zien dan geloven! Maar wacht maar af!’Bij gebrek aan champagne, neem ik nu symbolisch mijn biertje in de hand en proost ik op een nieuwe weblog. Ik doop hem ‘Blijvertje!’

Sabrina
P.S. Commentaar is meer dan welkom, complimenten ook! Laat wat achter als je hier bent geweest.

Sab schrijft

Wensend het nieuwe jaar in

En weer een nieuwe weblog